Buitenland, Reizen, Uncategorized

Wenen citytrip met baby

Een stedentrip kan prima met baby. Lucas was tijdens deze citytrip bijna 5 maanden oud. We moesten wel wat vaker pauze houden, omdat Lucas wilde drinken. Buiten voeden was in oktober te koud. Voeden deden we in een café of restaurant. Dus we aten wat meer taart en luxebroodjes dan dat wij zonder baby zouden doen op een stedentrip. Maar dat is niet erg. Dat loop je er wel weer af. Wij hadden zowel de kinderwagen als de draagdoek mee. Zo konden we een beetje afwisselen. En ja dan loop je soms met een lege kinderwagen. Handig, dan kan de tas erin. Wenen is goed te bewandelen met een kinderwagen. Ook in de metro is dit geen probleem.

Wij waren twee hele dagen in Wenen. Naar mijn mening 1 dag te kort. Wij hadden geen tijd om een museum te bezichtigen. Ik had graag het Kunsthistorisches Museum van binnen gezien of het Sisi museum willen bewonderen of een repetitie op de Spaanse Hofreitschule willen bijwonen. Dat laatste mag overigens niet met baby. We hebben wel alles van de buitenkant kunnen zien en wat kerken van de binnenkant.

Uitzicht vanuit de Karlskirche

Ik vind Wenen een prachtige stad. Groots, keizerlijk, vol met pracht en praal. Henk vond het iets minder. Te groots, niet pittoresk, te statig. Ondanks dat we allebei anders over Wenen denken, vinden we de stad zeker een bezoek waard en moet je dit toch echt hebben gezien:

Hofburg en Österreichische Nationalbibliothek

Dit paleis was de winterresidentie van de Habsburgse keizers. Hier woonde o.a. keizerin Sisi, maar ook Marie Antoinette voordat ze koningin van Frankrijk werd. Je vindt hier ook de Österreichische Nationalbibliothek. In 1722 werd de pronkzaal van de bibliotheek gebouwd als onderdeel van de Hofburg. Deze zaal is 80 meter lang en 20 meter hoog. Hier staan ongeveer 200.000 (!!) boeken. Vroeger diende dit als trefpunt voor het hof. Ook Mozart kwam hier graag om zijn muziek ten gehore te brengen. Pronkzaal is een juiste benaming voor deze zaal. Ik had hier graag met het hof een boek gelezen of een concert van Mozart beluisterd. Maar ook zonder het hof en Mozart is het een bezoek waard.

Hofburg
Nationalbibliothek

Wiener Staatsoper

In 1869 opende het belangrijkste en grootste operahuis van Oostenrijk haar deuren. Van buiten een indrukwekkend gebouw. Dat vond men overigens destijds niet. Toen vond men het niet indrukwekkend genoeg. Het kreeg de bijnaam ‘verzonken schip’. De oorzaak was dat de Ringstraat een meter hoger kwam te liggen dan gepland. De Wiener Staatsoper leek daardoor te zinken. Door alle kritiek pleegde een van de architecten zelfmoord. De andere architect stierf aan tuberculose. Hierdoor misten ze allebei de opening. Treurig.

Wiener Staatsoper
Het verzonken schip

Schloss Schönbrunn

Wie een winterresidentie heeft, heeft ook een zomerresidentie nodig. Schloss Schönbrunn werd het zomerpaleis van keizer Franz Josep en keizerin Sisi. Het paleis is enorm met 1441 kamers. In een van deze kamers musiceerde Mozart toen hij 6 jaar was. Ook Napoleon heeft in dit paleis verbleven. Rondom het paleis liggen hele mooie tuinen. Zelfs in de winter is het leuk om hier doorheen te wandelen. 

Bij de trappen van Schloss Schönbrunn
Schloss Schönbrunn

Karlskirche

De Karlskerk is eigenlijk een votiefkerk. Een wat?! Votief betekent in het Latijns belofte. Een votiefkerk is dus eigenlijk een beloftekerk. Uit dankbaarheid voor iets wat God heeft gedaan wordt er een kerk gebouwd. De opdrachtgever tot de bouw van zo’n kerk heeft vaak een belofte afgelegd. Als zijn gebeden worden verhoord, zal hij een kerk laten bouwen. Zo beloofde Karel VI op 22 oktober 1713 tijdens de laatste grote pestepidemie in Wenen dat hij een kerk zal laten bouwen als de epidemie voorbij zou zijn. Belofte maakt schuld. In 1716 werd er gestart met de bouw. 23 jaar later was de bouw voltooid. En nu midden in de Corona epidemie is deze kerk nog steeds te bewonderen.

Met mijn ogen dicht voor de Karlskirche

Belvedere

Mooi uitzicht. En dat is het zeker. De Belvedere bestaat uit twee barokke paleizen met daartussen een prachtig aangelegde tuin met beelden en fonteinen. Unteres Belvedere werd gebouwd in 1717 en was het zomerverblijf van prins Eugenius van Sovoye (naast prins ook een van de succesvolste militaire bevelhebbers). Oberes Belvedere dateert van 1722 en werd gebruikt voor officiële gelegenheden.

Unteres Belvedere
Oberes Belvedere

Stephansdom

De grootste dom van het land en het symbool van de stad. De dom is 107 meter lang en 34 meter breed. De oudste delen dateren uit de 12e eeuw. De gotische rooms-katholieke kerk heeft vier torens. De zuidelijke toren is met zijn 137 meter de hoogste van de vier. Dit is de op acht na hoogste kerktoren in de wereld. In Oostenrijk was het verboden om een hogere toren dan deze zuidelijke toren te bouwen. De noordelijke toren is nooit voltooid en is slechts 68 meter hoog. De Stephansdom is ook te bewonderen op het 10 eurocent muntstuk van Oostenrijk.

Stephansdom

Burgtheater

Een belangrijk theater van de Duitstalige theaterwereld. Het theater dateert van 1888 en werd in de 2e Wereldoorlog grotendeels verwoest. Gelukkig werd het gerestaureerd en opende opnieuw zijn deuren in 1955. Wij zijn niet naar binnen geweest. Hier kan je de fresco’s van de gebroeders Klimt en Franz von Matsch bewonderen. Maar van buiten is het ook een prachtig gebouw in Italiaanse renaissancestijl.

Burgtheater

Luxe winkelstraten

Wie luxe wil shoppen kan dat doen in de luxe winkelstraat Graben. Een brede laan met schitterende panden. Vroeger was de Kärtner Straße de luxe winkelstraat, maar tegewnoordig zijn vrijwel alle panden in handen van grote ketens. In deze straat vind je het unieke ouderwetse familiebedrijf Lobmeyr. Hun kristallen kroonluchters zijn wereldberoemd.

Lobmeyr

Naschmarkt

Naschen. Ik hou van dit Duitse woord. Het betekent ‘iets lekkers eten’ of ‘snoepen’. Dat kan je heel goed op de Naschmarkt. Hier worden al je zintuigen geprikkeld. Er worden kruiden, groente, fruit, gebak, sap en wijn in alle smaken, kleuren en geuren aangeboden uit alle windhoeken van de wereld. Dus niet alleen typisch Weens, maar ook Indiaas en Turks. We stopten bij de kraampjes met falafel, noten, snoep, chocola en bij de Mohnzelten. Een Mohnzelt is een platte koek gevuld met een vulling van maanzaadjes. Heel erg lekker!

Mohnzelt

Rathaus

Het stadhuis van Wenen stond helaas in de steigers toen wij er waren. Het stadhuis werd in 1883 opgeleverd. Het lijkt op het stadhuis van Brussel. Geen toeval. Het is geïnspireerd op de Vlaamse gotiek. De keizer wilde niet dat de toren hoger zou worden dan de toren van de Karlskerk. Maar omdat ze een beeld op de toren plaatste, werd de Rathaustoren toch hoger. Mislukt.

Voor een foto van het Rathaus moet je even Googlen.

Previous Post Next Post

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply