Montenegro, Prokletije, Gusinje, Ali Pasha Springs
Zaterdag gingen we naar de Ali Pasha’s Springs. Je zag het water omhoog borrelen uit de bodem. Dit is de grootste karst bron van Montenegro. Karst is oplossing van kalksteen in water. Deze bron ligt 925 meter boven zeeniveau. Flessen en jerrycans werden gevuld met dit koele mineraalwater. Het water wordt nooit warmer dan zes graden Celsius. ‘Mijn voeten zijn bevriest jongens,’ riep de kleuter toen hij erin ging met zijn voeten. Henk ging er helemaal in, samen met een Noor. Terwijl Henk met moeite zijn ademhaling onder controle kreeg, vertelde de Noor honderduit. Na vier minuten hield Henk het voor gezien. De Noor ging voor de 10 minuten. Deed hij thuis ook altijd. Ondertussen werd de ene steen na de andere de mineraalbron in gekeild. ‘Whow, zagen jullie die plons in het Wasser, Jungs?’ Een stok werd een boor, waarmee er gaten in de modder werden geboord.
In Gusinje aten wij ons ijs bij de kassa voor de botsauto’s. Uit een van de netjes op rij geparkeerde botsauto’s kwam een puppy geklommen. Het groene lampje van de discoballen boven de draaimolen flikkerde af en toe nog. De boksbal-automaat ging vanzelf aan. Deze liet zien hoe hard je geslagen had en maakte daarna een bijpassend geluid. Er hing geen boksbal meer aan. De zweefmolen begon vanzelf te draaien als je erin ging zitten. ‘Wat een mooie kermis is dit, jongens.’ Ik was het met hem eens. Een van de spannendste kermissen ooit.
Bij het avondeten, werd er verbaasd gereageerd. ‘Gaan we nu al avondeten?’
‘Ja, het is al avond.’
‘Oooh, waarom was het een korte dag vandaag?’
