Het lijkt mij echt geweldig. Het liefst zouden we zelf één verbouwen. Henk is handig en ik heb ideeën genoeg. De inrichting is al gekozen, niet verrassend, vintage met lampjes aan de luifel. Heerlijk knus. Met z’n drieën passen we er precies in. In de Lofoten zouden we uitkijken op een groot fjord waar walvissen zwemmen, in de Betuwe hingen we de hangmat in de boomgaard en in de bergen zouden we uitkijken over de besneeuwde toppen onder onze wollen deken. En als we de omgeving gezien hadden of als de zon niet scheen, reden we ergens anders naar toe. Onderweg zette we koffie in zo’n geweldige percolator en sloten we wij ’s avonds aan met onze gitaar bij het kampvuur.
Maar goed. Wij drinken geen koffie en spelen geen gitaar. Ohja en we hebben ook geen camper. We hebben wel gekeken en een mooie uitgekozen. ‘Zullen we deze doen?’ Hij liep door de camper alsof hij al van ons was. Daar kan jij zitten en daar papa. Hier zit ook een gordel, dus hier kan mijn stoel. Ik bekeek de prijs. ‘Poeh, dat gaat lastig worden.’ Lucas stapte uit en keek de hal door. ‘Ja, klopt. Die camper krijgen we er niet uit. Er staan te veel voor, dat wordt lastig.’
Laat ik dan maar beginnen met leren gitaarspelen en koffiedrinken.
